Autorko, Autorko, i jak pozostawić ten obraz bez słowa. "Vita" bardziej wyczerpał dyskusję niż ją otworzył, ale trochę własnych emocji zostawię.
Gdy czekam na coś, co wiem, że się wydarzy.
Gdy czekam na kogoś i wiem kto przyjdzie.
Nie muszę chować się w sobie, nie muszę studzić niepokoju. Spokój jest we mnie. Spokój jest wokół mnie.
Zwykle używane przez Autorkę naturalne rekwizyty (drzwi, okno, stół) zniknęły. Nie są potrzebne. Opowieść pisze spojrzenie, poza, uchylone usta.
O krzyżujących się liniach pisać do tak szacownego grona Użytkowników nie wypada. To samo dotyczy innych walorów, np.światła.
Dysonans narratywny to mam ja... Czytam w komentarzach i analizie o czymś czego nie widzę w gameplayu. Bo tenże jest niewyciśnięty jak świeżo rozkrojona cytryna.
Za przykład (jak równać to wzwyż) niech posłuży taka opowieść: https://www.lifo.gr/uploads/image/831444/8076302533_25ba9ce472_h.jpg gdzie spojrzenie w krawędź życia poparte jest prawdziwie doskwierającą kompozycją opierającą się nie o zrównoważenie ale ciężar gatunkowy... Niestety analizowane zdjęcie jest owego ciężaru pozbawione, przez co można go traktować li tylko jako wprawkę przed prawdziwym walnięciem w bebechy. Zachęcam.
Polecam obie analizy... :) lubię wtykać kij w szprychy. Dla zasady. A że dawno mnie tu nie było to na tego bęc. Reszta była nie warta wtykania. Za pozdrowienia dziękuję, przekażę. ;*
Zrobiłam coś, czego zwykle nie robię. Dodałam wersję BW. Trochę po niewczasie. Myślę, że warto. Taka myśl, by pokazać ten portret jedynie w tej formie naszła mnie już po publikacji pierwotnej. Wyszedł dziś ze mnie poniedziałkowy raptus.
dzikie_ wino, jak równać to wzyż . Zawsze! Rozczarowuje fakt, że nie widzisz tu emocji. W swoich obrazach mierzysz, ważysz kompozycję do granic możliwości.
U mnie najistotniejsze są emocje, i jeśli uda mi się je ubrać w zgrabną kompozycję, mam powody do zadowolenia. Z pewnością nie jest to walnięcie w bebechy i wolę wersję bw, ale nie odzieraj tego obrazu tak bezlitośnie.
Czemu? Mam się nad Tobą litować? Bez sensu... Halo, halo, czy to niebieska linia? Nie. To portal o fotografii i fotografowaniu. A to jest świetna fota do wzbudzania dyskusji.
Gdy czekam na coś, co wiem, że się wydarzy.
Gdy czekam na kogoś i wiem kto przyjdzie.
Nie muszę chować się w sobie, nie muszę studzić niepokoju. Spokój jest we mnie. Spokój jest wokół mnie.
Zwykle używane przez Autorkę naturalne rekwizyty (drzwi, okno, stół) zniknęły. Nie są potrzebne. Opowieść pisze spojrzenie, poza, uchylone usta.
O krzyżujących się liniach pisać do tak szacownego grona Użytkowników nie wypada. To samo dotyczy innych walorów, np.światła.
Za przykład (jak równać to wzwyż) niech posłuży taka opowieść: https://www.lifo.gr/uploads/image/831444/8076302533_25ba9ce472_h.jpg gdzie spojrzenie w krawędź życia poparte jest prawdziwie doskwierającą kompozycją opierającą się nie o zrównoważenie ale ciężar gatunkowy... Niestety analizowane zdjęcie jest owego ciężaru pozbawione, przez co można go traktować li tylko jako wprawkę przed prawdziwym walnięciem w bebechy. Zachęcam.